Γράφει ο Γιώργος Μπούσουλας
Τον τελευταίο καιρό στον Δήμο Σαρωνικού έχει διαμορφωθεί ένα παράδοξο κλίμα. Από τη μία πλευρά, η διοίκηση δηλώνει σταθερά ότι χρειάζεται την αντίθετη άποψη για να γίνεται καλύτερη και μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ποινικοποιεί ή φιμώνει τη διαφωνία. Από την άλλη πλευρά όμως, η αντιπολίτευση έχει επιλέξει έναν τρόπο αντιπαράθεσης που φορτίζει τον δημόσιο λόγο, μετατρέποντας συχνά κάθε διαφορετική φωνή σε ζήτημα πολιτικής ταυτότητας και όχι ουσίας.
Η υπόθεση του Ανδρέα Κωνσταντέλλου το ανέδειξε καθαρά. Όταν εξέφραζε απόψεις που σε σημεία υπερασπίζονταν επιλογές της διοίκησης, ο λόγος του αντιμετωπιζόταν σκληρά πολιτικά. Όταν δε στη συνέχεια ανέλαβε έργο για τον Δήμο, η αντιπολίτευση αντέδρασε σφοδρά, μετατρέποντας τις προηγούμενες τοποθετήσεις του σε προσωπικό διασυρμό. Στην περίπτωση όμως του κυρίου Μιχάλη Κόλλια, ο οποίος τοποθετείται πλέον ανοιχτά από την πλευρά της αντιπολίτευσης, έχει σημασία να επισημανθεί ότι όσες φορές εξέφρασε δημόσια τις απόψεις του δεν στοχοποιήθηκε από κανέναν.
