Στην πράξη, τα νούμερα είναι πολύ πιο προσγειωμένα. Ένα πολύ μεγάλο data center τύπου hyperscale δημιουργεί συνήθως 50 έως 150 μόνιμες θέσεις εργασίας. Ακόμα και αν πάρουμε το ανώτερο σενάριο, μιλάμε για αριθμό μικρότερο από μια μεσαία λιανική επιχείρηση. Ναι, στην κατασκευή μπορεί να απασχοληθούν 300 έως 1.000 άτομα, αλλά αυτό είναι προσωρινό, για 12–24 μήνες.
Την ίδια στιγμή, το ενεργειακό αποτύπωμα είναι τεράστιο. Ένα μόνο data center μπορεί να καταναλώνει δεκάδες έως και πάνω από 100 MW, δηλαδή ενέργεια αντίστοιχη με μια μικρή πόλη. Και εδώ μπαίνει το πιο εντυπωσιακά γελοίο αφήγημα: οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες. Μόνο που στην Ελλάδα δεν υπάρχει ούτε θεσμικό πλαίσιο, ούτε αδειοδότηση, ούτε καν επίσημο σχέδιο για κάτι τέτοιο. Άρα μιλάμε για υποθετικά σενάρια που χρησιμοποιούνται περισσότερο για εντύπωση παρά για πραγματική πολιτική.
Από πλευράς τοπικής οικονομίας, τα οφέλη είναι κυρίως έμμεσα: κάποιες συνεργασίες, τεχνικά επαγγέλματα, υπηρεσίες υποστήριξης. Εκεί μπορεί να δημιουργηθούν άλλες 100–300 θέσεις. Όχι αμελητέο, αλλά σε καμία περίπτωση «game changer».
Η ουσία είναι απλή. Τα data centers είναι κρίσιμη υποδομή για την ψηφιακή οικονομία και εξυπηρετούν κυρίως μεγάλες εταιρείες, cloud υπηρεσίες και διεθνή δίκτυα. Δεν είναι εργαλείο μαζικής απασχόλησης ούτε λύση για την τοπική ανάπτυξη.
Οπότε ας αφήσουμε τα μεγάλα λόγια. Δεν είναι ούτε καταστροφή, ούτε σωτηρία. Είναι μια τεχνολογική επένδυση με συγκεκριμένα, μετρήσιμα –και αρκετά περιορισμένα– οφέλη για την κοινωνία γύρω της.
