Ο αγώνας για ελεύθερες παραλίες δεν ξεχνιέται
«Το ρήμα συμμετέχω σημαίνει παίρνω μέρος σε μια δραστηριότητα μαζί με άλλους. Σημαίνει επίσης την ενεργή παρουσία, την ηθική προσφορά, καθώς και την επίδραση σε μια κατάσταση». Με αυτά τα λόγια το κίνημα για τις ελεύθερες παραλίες υπενθυμίζει τι σημαίνει πραγματικά συμμετοχή. Όχι απλή παρουσία, αλλά στάση. Όχι λόγια, αλλά πράξη.
Και αν κάποιος πίστεψε ότι το θέμα ξεθώριασε με τον χρόνο, οι εικόνες που καταγράφονται το τελευταίο διάστημα λένε το αντίθετο.
Πανό σε σχολεία, συλλόγους, αθλητικούς χώρους
Από παιδικές χαρές και σχολικά συγκροτήματα μέχρι ναυτικούς ομίλους, πολιτιστικούς συλλόγους και αθλητικά σωματεία, το μήνυμα «Συμμετέχω στον αγώνα για ελεύθερες παραλίες» εμφανίζεται ξανά και ξανά.
Στο Λαγονήσι, στην Ανάβυσσο, στα Καλύβια. Σε χώρους που καθημερινά περνά κόσμος. Σε σημεία που δεν είναι τυχαία. Τοποθετημένα σε φράχτες, γήπεδα, προαύλια και εγκαταστάσεις, τα πανό λειτουργούν ως μια διαρκής υπενθύμιση ότι το αίτημα παραμένει ζωντανό.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένες κινήσεις. Είναι συλλογική στάση.
Όταν η κοινωνία δείχνει ότι δεν αποσύρεται
Το ενδιαφέρον στοιχείο δεν είναι μόνο η ύπαρξη των πανό, αλλά η επιμονή. Μήνες μετά τις μεγάλες συζητήσεις και τις εντάσεις του καλοκαιριού, το μήνυμα δεν έχει κατέβει. Δεν έχει ξεχαστεί. Δεν έχει αντικατασταθεί από κάτι «νεότερο».
Αυτό δείχνει κάτι βαθύτερο. Ότι για πολλούς κατοίκους το ζήτημα της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες δεν ήταν μια στιγμιαία αντίδραση, αλλά μια σταθερή θέση. Ένα θέμα που αγγίζει την καθημερινότητα, το περιβάλλον και το δικαίωμα στον δημόσιο χώρο.
Η λέξη – κλειδί: Συμμετέχω
Η ίδια η ανάρτηση του κινήματος στέκεται στη σημασία της λέξης «συμμετέχω». Παίρνω μέρος. Παρευρίσκομαι. Συνεισφέρω. Το αντίθετο είναι «απέχω».
Και οι εικόνες δείχνουν ότι σημαντικό κομμάτι της τοπικής κοινωνίας δεν επιλέγει την αποχή. Επιλέγει να τοποθετηθεί δημόσια.
Το αν θα υπάρξουν εξελίξεις, θεσμικές αποφάσεις ή νέες πρωτοβουλίες είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία. Εκείνο που ήδη φαίνεται, όμως, είναι ότι το θέμα των ελεύθερων παραλιών δεν έχει κλείσει στη συνείδηση του κόσμου.
Και αυτό, από μόνο του, είναι πολιτικό μήνυμα.
