Ένα ζήτημα που δεν είναι απλώς «τυπικό»
Η υπόθεση του περιπτέρου στο Λαγονήσι δεν είναι μια απλή διοικητική πράξη ούτε μια συνηθισμένη λήξη άδειας που περνά στα ψιλά. Αγγίζει κοινωνικές πολιτικές, ανθρώπινες ζωές και τον τρόπο με τον οποίο η τοπική διοίκηση επιλέγει να εφαρμόσει τον νόμο. Και γι’ αυτό αξίζει να παρουσιαστεί με καθαρή εικόνα και χωρίς εύκολες ετικέτες. Θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε δηλαδή, απλά το τι έγινε βάση των πληροφοριών του Saronikos Radio και της ισχύουσας νομοθεσίας.
Η άδεια και το καθεστώς με το οποίο χορηγήθηκε
Η συγκεκριμένη άδεια περιπτέρου είχε δοθεί με το καθεστώς των πολυτέκνων, βάσει του τότε ισχύοντος νομικού πλαισίου. Η δικαιούχος πληρούσε τα κοινωνικά κριτήρια και λειτούργησε το περίπτερο για χρόνια, αποτελώντας κομμάτι της καθημερινότητας της περιοχής. Σήμερα τα παιδιά της είναι ενήλικα, γεγονός που συχνά δημιουργεί παρερμηνείες, χωρίς όμως να συνεπάγεται αυτομάτως απώλεια της πολυτεκνικής ιδιότητας ή του δικαιώματος που είχε αποκτηθεί.
Η λήξη της άδειας και το χρονικό περιθώριο
Η άδεια έληξε τυπικά στις 31 Δεκεμβρίου 2025. Ο Δήμος Σαρωνικού, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, άφησε επιπλέον χρονικό περιθώριο περίπου ενός μήνα για τη συμμόρφωση με τη λήξη. Τυπικά, αυτό μπορεί να θεωρηθεί ένα εύλογο διάστημα.
Το νομικό πλαίσιο και η χρονική λήξη της άδειας
Το κρίσιμο ερώτημα της διοικητικής διαδικασίας
Σημειώνεται ότι η άδεια του περιπτέρου είχε χορηγηθεί με ρητό χρονικό ορίζοντα δεκαετίας και έληξε τυπικά στις 31 Δεκεμβρίου 2025, με τον Δήμο να παρέχει και επιπλέον εύλογο χρόνο συμμόρφωσης. Η εφαρμογή του χρονικού αυτού ορίου αποτελεί νομική υποχρέωση και δεν τίθεται ζήτημα παράκαμψης της νομοθεσίας ή μη διενέργειας διαγωνιστικής διαδικασίας· η συζήτηση που άνοιξε αφορά αποκλειστικά τον τρόπο διαχείρισης και επικοινωνίας μιας τέτοιας μετάβασης και όχι τη νομιμότητα της πράξης.
Το κρίσιμο ερώτημα της διοικητικής διαδικασίας
Το ουσιαστικό θέμα είναι αν πριν τη λήξη και τη διακοπή της λειτουργίας εξετάστηκε συνολικά η υπόθεση. Αν δηλαδή αξιολογήθηκε το ιστορικό της άδειας, το καθεστώς χορήγησής της, οι μεταβατικές διατάξεις που προστατεύουν παλαιούς δικαιούχους και οι δυνατότητες αναπλήρωσης ή συνέχισης που προβλέπει η νομοθεσία για συζύγους ή ενήλικα τέκνα. Σε αυτό το σημείο γεννιέται η ασάφεια και, για πολλούς, η αίσθηση αδικίας.
Τι προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο
Η ισχύουσα νομοθεσία δεν προβλέπει αυτόματη αφαίρεση άδειας περιπτέρου επειδή τα παιδιά μιας πολύτεκνης οικογένειας ενηλικιώθηκαν. Αντιθέτως, σε πολλές περιπτώσεις αναγνωρίζεται η διατήρηση του δικαιώματος μέχρι τη συνταξιοδότηση του αρχικού δικαιούχου, καθώς και δυνατότητες μεταβίβασης ή αναπλήρωσης. Γι’ αυτό κάθε τέτοια περίπτωση οφείλει να εξετάζεται εξατομικευμένα και όχι με μηχανική εφαρμογή κανόνων.Στην προκειμένη περίπτωση, η άδεια του περιπτέρου είχε τη μορφή σύμβασης ορισμένου χρόνου με ρητή διάρκεια δέκα ετών. Οι προϋποθέσεις χορήγησης και η χρονική διάρκεια είχαν καθοριστεί εξαρχής και δεν επαναξιολογούνται κατά τη λήξη τους. Με τη συμπλήρωση του συμβατικού χρόνου, το δικαίωμα παύει αυτοδίκαια, χωρίς δυνατότητα μεταβίβασης, αναπλήρωσης ή παράτασης, πέραν όσων ρητά προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία.
Το ζήτημα της ίσης μεταχείρισης
Η υπόθεση αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα όταν εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο λειτουργίας της διοίκησης. Οι πολίτες εύλογα αναρωτιούνται αν ο νόμος εφαρμόζεται με την ίδια αυστηρότητα σε όλες τις περιπτώσεις και αν υπάρχει η ίδια ταχύτητα και ευαισθησία όταν οι υποθέσεις δεν είναι «εύκολες». Η διοίκηση κρίνεται όχι μόνο από τη νομιμότητα, αλλά και από την ποιότητα της εφαρμογής της.
Μια υπόθεση που αφορά περισσότερους από έναν
Το περίπτερο στο Λαγονήσι δεν είναι απλώς μια ιστορία λήξης άδειας. Είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από ημερομηνίες και αποφάσεις υπάρχουν άνθρωποι που στήριξαν τη ζωή τους σε θεσμικές επιλογές του ίδιου του κράτους. Και ότι η ισονομία και η κοινωνική ευαισθησία δεν είναι θεωρητικές έννοιες, αλλά ζητήματα καθημερινής πράξης.
Όμως αξίζει να σημειωθεί ότι η προβλεπόμενη διαδικασία δημιουργεί ταυτόχρονα τη δυνατότητα και για άλλους δικαιούχους, κυρίως άτομα με αναπηρία (ΑμεΑ), να διεκδικήσουν μια σταθερή επαγγελματική διέξοδο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, στο πλαίσιο των κοινωνικών κριτηρίων που ορίζει η νομοθεσία.
Το ερώτημα που μένει ανοιχτό
Μπορεί μια διοίκηση να είναι τυπικά σωστή και ταυτόχρονα ουσιαστικά δίκαιη; Εκεί ακριβώς θα κριθεί και αυτή η υπόθεση.
Η Αιμιλία ξεκαθαρίζει τη θέση της
Μετά τη δημοσίευση του άρθρου, η Αιμιλία, που είχε αρχικά γνωστοποιήσει το θέμα, διευκρίνισε με δημόσια ανάρτησή της ότι ο σκοπός της δημοσιοποίησης ήταν αποκλειστικά ενημερωτικός και όχι καταγγελτικός. Τόνισε ότι δεν υπήρξε πρόθεση στοχοποίησης προσώπων ή θεσμών, ότι αναγνωρίζει τη θεσμική και νομική διαδικασία που ακολουθείται και ότι δεν ζητά καμία μορφή κινητοποίησης ή πίεσης, επισημαίνοντας μόνο τη σημασία μιας πιο ομαλής και ανθρώπινης μετάβασης σε τέτοιες περιπτώσεις.
