Γράφει ο Γιώργος Μπούσουλας
Αν και λόγω επαγγέλματος έχω δει πολλά τροχαία στη καριέρα μου, πάντα θα με σοκάρει και πάντα θα αναρωτιέμαι γιατί.
Σήμερα κατα τις 17:30, επιστρέφοντας στο γραφείο, έγινα μάρτυρας ενός τροχαίου στη διασταύρωση του Ιπποδρόμου στο Μαρκόπουλο. Όχημα που κινούνταν δίπλα μου δεν σταμάτησε ποτέ στο κόκκινο φανάρι και συγκρούστηκε με αυτοκίνητο που κινούνταν κάθετα και νόμιμα.
Ο λόγος; Ο οδηγός κοιτούσε το κινητό του.
Δεν έτρεχε. Η ταχύτητα εκτιμάται στα 50–60 χλμ/ώρα. Όμως ακόμη και αυτή η ταχύτητα, σε κάθετη σύγκρουση, μπορεί να αποδειχθεί μοιραία. Μπορεί να κοστίσει τη ζωή σε έναν άνθρωπο που μόλις σχολάει από τη δουλειά του και επιστρέφει στο σπίτι του.
Ο νεαρός οδηγός που χτυπήθηκε τραυματίστηκε ελαφρά, ευτυχώς. Το ερώτημα όμως παραμένει: αν η ταχύτητα ήταν λίγα χιλιόμετρα μεγαλύτερη; Αν οι συνθήκες ήταν ελαφρώς διαφορετικές; Θα μιλούσαμε σήμερα για ακόμη ένα θύμα στην άσφαλτο;
Το περιστατικό αυτό δεν είναι «άλλο ένα τροχαίο». Είναι μια υπενθύμιση ότι το κινητό στο τιμόνι δεν είναι αθώα συνήθεια. Είναι κίνδυνος. Και κάθε φορά που επιλέγουμε να κοιτάξουμε μια ειδοποίηση αντί για τον δρόμο, παίζουμε με πιθανότητες που δεν μας ανήκουν.
Γιατί στον δρόμο δεν ρισκάρουμε μόνο τη δική μας ζωή.
